Karantez ha Karantez ha barzhonegoù all

Karantez ha Karantez ha barzhonegoù all

Pan oa deuet er-maez Karantez ha Karantez e 1977 e voe un darvoud hag a cheñchas penn-da-benn doareoù al lennegezh vrezhoneg, met ivez doareoù ar gevredigezh vrezhoneg adalek neuze. Evit ar wezh kentañ e lenned hag e selaoued trivliadennoù ur varzhez deuet eus deun he c’hreizon, hep kuzhat tra, hep lakaat ur gwiskamant a bilpouzerezh goulennet ordinal gant reolennoù strizh ar gevredigezh. Gant Naig Rozmor ez eus lakaet aze ur maen-bonn : hiviziken e c’haller komz eus santimantoù, eus aktoù a garantez, eus an darempredoù revel… e brezhoneg ivez. Pell omp diouzh spered Feiz ha Breiz. E vezer gant ur frankiz da zieubiñ ar mennozhioù evel m’eo dleet. Hag ar brezhoneg eo an arm karetañ da Naig Rozmor evit lakaat fraezh ha sklaer he mennozhioù, he soñjoù, he santadurioù. En hent ema reveulzi ar speredoù.

Ouzhpennet ez eus bet un nebeud barzhonegoù all bet savet goude 1977, barzhonegoù hag a zalc’h gant ar memes spered diyevañ o c’horfkenn d’an dud bac’het en ur gevredigezh strizh.

Karantez ha Karantez ha barzhonegoù all

La parution Karantez ha Karantez en 1977 fut un évènement marquant pour la littérature en langue bretonne ainsi que pour la société brittophone. Pour la première fois, les émotions profondes d’une poétesse étaient couchées sur le papier, sans complexe et sans hypocrisie, faisant fi de la morale conservatrice de la société de l’époque. C’est en cela que l’œuvre de Naig Rozmor constitue un tournant : désormais, on peut évoquer sentiments, actes d’amour, rapports sexuels… en breton aussi. On est loin de l’esprit de Feiz ha Breiz. Il est question ici d’affirmer ses idées librement, et le breton était en cela l’arme favorite de Naig Rozmor. La révolution des esprits était en marche.
Nous avons joint à ce recueil quelques poèmes composés après 1977 qui expriment la même volonté de libérer les esprits du joug imposé par la société conservatrice.