Sonerezh ur vuhez

Sonerezh ur vuhez

◊Ur paotr, hag a welan a-skerb, a zo en e goazez dirak ur piano lostek bras, ur valizenn nikelet he c’hornioù e-tal e gador. […] Fiñval a ra e vizied diwask war ar c’hlavier, ehanañ a reont, birvilhañ a reont, buanaat a reont o redadenn didrouz, taeriñ a reont en ur dec’hel kuit d’ar pimpêrlamm, klevet a reer ivinoù o stlakal ouzh koad ar stokelloù. A-daol-trumm, e kreizig-kreiz an todi mut-se e kouezh un dorn digabestr war ar c’hlavier hag e tifluk ur feskad notennoù. Gwelet a ran an den, lakaet sart gant an taol kleiz-se moarvat, o paouez gant e skeulennoù diheglev, o c’hoarzhin chuchumuchu, o sklokal evel ur c’hozhiad hag a vez o c’hoari ar c’hwil. […] A-greiz-holl e komprenan emañ o leñvañ.◊»

En un ti-gar kollet e-kreiz an Oural en em gavas an daneveller gant Aleseï, ur pianoour bet hag a gontas dezhañ e vuhez da vare Stalin. Yended hag emgarantez mab-den eo danvez ar romant-mañ, a gas ac’hanomp da bell-vro. Istor ur stourm eo, neket ouzh ur renad politikel, hogen ouzh distruj ar spered.

Sonerezh ur vuhez

Dans une gare perdue au fin fond de l’Oural, le narrateur rencontre Aleseï ; pianiste promis autrefois à un brillant avenir, celui-ci a du abandonner sa vocation ; il conte au narrateur comment sa vie a été broyée. La froideur et l’égoïsme sont au coeur de ce roman qui emmène le lecteur dans la Russie de Staline. Ce livre est l’histoire d’un combat, non pas contre un régime politique, mais contre la destruction de l’âme.