Lucio e-kreiz K.

Harpet ouzh riblenn ar prenestr emañ Trifin oc’h arvestiñ ouzh an tolead. Plijet eo gant ar gêr vras o lugerniñ, o sourral, o vevañ dirak he daoulagad.
Trifin fri pik, Trifin fri hir he deus graet hent, hi merc’hig ar c’higer.
Tregerniñ a ra bepred koun Lucia di Lammermoor en he spered. Daoust hag an opera italian-se eo en doa un deiz tapet krog e red he buhez ?

Lucio e-kreiz K.

Adossée au bord la fenêtre, Trifin contemple les alentours. Elle aime cette grande ville qui brille, qui bourdonne, qui vit devant elle.
Trifin fri pik, Trifin fri hir, la fille du boucher a bien grandi.
Le souvenir de Lucia di Lammermoor résonne toujours en elle. Cet opéra italien aurait-il guidé son destin ?

A.Coz

Lucio e-kreiz K.

Milio hag ar viziterien noz